Weekend przeleciał mi strasznie szybko. Oczywiście zakończył się maksymalnie niemiło i chce mi się znowu rzygać. Czemu ciągle musi powracać ten dół? Czemu moje życie nie przypomina idealnie prostej kreski? Oczywiście umieszczonej na wysokości szczęścia.
Coraz częściej myślę o wyjeździe. Bardzo chcę gdzieś jechać w te wakacje. Do pracy oczywiście. Sprawdzałam już nawet Belgię, ale to się wiąże z dużymi kosztami, a poza tym nie mogę znaleźć niczego co wiązałoby się z moimi studiami. Wyjazdy Erasmusowskie to minimum 3 miesiące. To też mi nie pasuje.
Prędzej czy później i tak mnie zostawi. Zawsze kiedy zostawiam ją samą sobie znajduje sobie kogoś nowego. Ale jak się tak stanie będę już daleko stąd i może ułożę sobie życie tam. Przeniosę się.
Jestem kompletnie rozbita. Nie, jestem kompletnie rozjebana.
Dobrze mi się milczy.
Lo
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz