Jestem tak potwornie zmęczona, a nawet nie mam za sobą jednego egzaminu. Najchętniej położyłabym się i zasnęła, ale wiem, że nie mogę. Muszę się postarać, żeby potem mieć spokój. Całkowity, niezmącony spokój. Aż do następnej sesji.
Mało kasy, kiepskie jedzenie plus zbliżający się okres. Prawdziwy koszmar, najgorszy możliwy termin na pisanie jakichkolwiek testów. Ale przynajmniej nadrabiam filmowe zaległości. Oczywiście tych filmów puszczanych po godzinie 24ej.
Ona bardzo się stara i mnie wspiera. To naprawdę bardzo budujące. Gdyby jeszcze była blisko mnie i trochę mnie odciążyła to już w ogóle byłoby świetnie. Ale nie można mieć wszystkiego, prawda?
Staram się nie myśleć o tym co było źle, żeby nie tracić dodatkowo siły na takie bzdury. Niepotrzebne mi teraz takie obciążenie. A może po sesji już w ogóle nie będę o tym pamiętać? Może ciemne chmury na chwile przejdą nad inne niebo?
Niewykluczone. Ale nie nastawiam się. Nie ma sensu. Zawsze lepiej mile się zaskoczyć niż rozczarować.
Życie płynie dalej i czas leci niemiłosiernie, więc ja też odpływam do krainy kóz, słomek buhajów i 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-CoA.
Lo
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz