20151006

Vingt

Wtorek

Zawsze jak mi się wydaje, że dam radę to potem nagle jakaś dłoń wali mnie prosto w twarz. Urocza dłoń życia.
Ogólnie to wisi nade mną katastrofa. Oprócz babiszona na horyzoncie pojawiła się nowa suka, która na pewno wszystko spieprzy. Czy ja mam siłę brnąć przez to wszystko? Znosić i ufać? W sumie przecież o to chodzi w związku, prawda? O zaufanie i wzajemny szacunek. Tylko, że strach jest potężny i ciężko zapanować nad głosem w głowie, który jednoznacznie stwierdza, że dostanę ostro w dupę jak się nie wycofam. A ja nie mam żadnych argumentów za tym, żeby zostać. Nie zasługuję na to by cierpieć. Już dostałam za swoje, już mnie ukarała za to co było.
Może lepiej zniknąć teraz zanim znowu zacznie mi zależeć. Tak bardzo zależeć, że dam się opętać. Nie chcę tego już. To za bardzo boli.
 
Lo

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz